Επιστροφή σε Η κλίση των γαλλικών ρημάτων – La conjugaison des verbes français (πως σχηματίζονται οι χρόνοι 01)

Τα ρήματα στον ερωτηματικό τύπο – La forme interrogative des verbes

Je travaille?

Est-ce que tu parles?

Veux-tu?

Aime-t-elle?

Puis-je?

Για να μετατρέψουμε ένα ρήμα (οποιασδήποτε συζυγίας) σε ερωτηματικό, οι Γάλλοι, μας δίνουν τη δυνατότητα να επιλέξουμε ανάμεσα σε τρεις τρόπους. Κι αυτό γιατί, ανάλογα με την περίσταση, θα διαλέξουμε τον τρόπο που θα θέσουμε την ερώτηση.  Πάμε να δούμε πως, ξεκινώντας από τον καθημερινό και πιο εύκολο:

1.

με το ερωτηματικό Le point d’interrogation “?”:

Προσθέτοντάς το στον καταφατικό τύπο, όταν γράφουμε ή αλλάζοντας τον τόνο της φωνής μας όταν μιλάμε, μετατρέπουμε αυτόματα όλα τα ρήματα σ’ερωτηματικά. Είναι η απλούστερη μορφή ερώτησης και την συναντάμε στον προφορικό και ανεπίσημο γραπτό λόγο:

je parle?
tu parles?
il, elle, on parle?
nous parlons?
vous parlez?
ils, elles parlent?

Για παράδειγμα:

  • Tu parles français? Μιλάς γαλλικά;
  • Il aime la musique? Του αρέσει η μουσική;
  • Elle aime les chats? Της αρέσουν οι γάτες;

2.

με το ερωτηματικό επίρρημα: Est-ce que …? / Est-ce qu’ …?

Est-ce que je parle?
Est-ce que tu parles?
Est-ce qu’il, elle, on parle?
Est-ce que nous parlons?
Est-ce que vous parlez?
Est-ce qu’ils, elles parlent?

Δεν σημαίνει τίποτε και δεν μεταφράζεται στα ελληνικά. Βάζοντάς το όμως πριν από το ρήμα (κανονικό ή βοηθητικό) το μετατρέπουμε σ’ερωτηματικό. Αυτός ο τρόπος είναι “passe-partout”. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε περίσταση, επίσημη ή ανεπίσημη, στον γραπτό και στον προφορικό λόγο:

Για παράδειγμα:

  • Est-ce que tu parles français? Μιλάς γαλλικά;
  • Est-ce que vous habitez à Paris? Κατοικείτε στο Παρίσι;
  • Est-ce que tu as parlé avec ta maman? Μίλησες με τη μαμά σου;

Attention: Θα γίνει: est-ce qu’ όταν οι αντωνυμίες αρχίζουν από φωνήεν:

  • Est-ce qu’ils parlent français? Μιλούν γαλλικά;
  • Est-ce qu’on part? Φεύγουμε;
  • Est-ce qu’elle aime les chats? Αγαπάει τις γάτες;

3.

με αντιστροφή: L’inversion du sujet

Ο πιο “ζόρικος” για το τέλος. Στην περίπτωση αυτή αντιστρέφουμε το ρήμα με την αντωνυμία-υποκείμενο. Γράφουμε δηλ. πρώτα το ρήμα, μετά την αντωνυμία και ανάμεσά τους προσθέτουμε μία παύλα (-). Είναι ο επίσημος τρόπος και τον χρησιμοποιούμε, κυρίως, στο γραπτό λόγο:

est-ce que je parle?
parles-tu?
parle-t-il? / parle-t-elle? / parle-t-on?
parlons-nous?
parlez-vous?
parlent-ils? / parlent-elles?

Για παράδειγμα:

  • Parles-tu français? 
  • Habitez-vous à Athènes?
  • Aimez-vous les chats?

Τον χαρακτηρίσαμε κάπως “ζόρικο” γιατί μερικά σημεία του χρειάζονται προσοχή:

1. Δεν αντιστρέφουμε το ρήμα στο πρώτο ενικό πρόσωπο του Ενεστώτα αλλά κάνουμε την ερώτηση με το est-ce que:

  • est-ce que je parle?
  • est-ce que je veux?

Υπάρχουν, ωστόσο, 5 ρήματα που αντιστρέφονται:

aller πηγαίνω vais-je?
avoir έχω ai- je?
être είμαι suis- je?
devoir οφείλω dois- je?
pouvoir μπορώ puis- je? εδώ το πρώτο πρόσωπο (je peux) αλλάζει τελείως

2. Τα ρήματα που τελειώνουν σε φωνήεν, στο τρίτο ενικό πρόσωπο του Ενεστώτα, παίρνουν ανάμεσα στο ρήμα και τις αντωνυμίες il, elle, on ένα -t-, για λόγους ευφωνίας. Το ρήμα, το t και η αντωνυμία προφέρονται σαν μία λέξη:

  • Parle-t-il? [parletil]
  • va-t-elle? [vatel]

3. Στους σύνθετους χρόνους/Les Temps composés αντιστρέφουμε το βοηθητικό ρήμα με την αντωνυμία.

P. composé: tu as mangé as-tu mangé?
Futur proche: il va téléphoner  va-t-il téléphoner ?
Passé récent: elle vient de parler vient-elle de parler?
Plus que parfait: nous avions regardé avions-nous regardé ?
Futur antérieur: ils auront fini  auront-ils fini?
Conditionnel passé: tu aurais écouté aurais-tu écouté?

Τέλος, ερωτηματικό τύπο έχουν μόνο τα ρήματα της Οριστικής Indicatif και της Ευκτικής Conditionnel.

 

Γράψτε μια απάντηση/ένα σχόλιο

Αρέσει σε %d bloggers:
Skip to toolbar